a
Było to wtedy panie panowie 
  d                               a
Gdym z cienkich gumek robił pstrykawki 
  a         E                 a
Wtedy gdy miałem plastry na głowie 
         E                 a
Bo zlatywałem ciągle z huśtawki 

Spodnie podarte w miejscu wam znanym 
Za to poręcze świeciły w domu 
Kładłem do pieca matce kasztany 
I na przechodniów plułem z balkonu 

a
A miałem zwyczaj że hasła śmiałe 
 E                           a
Po wszystkich płotach wypisywałem 

         E                  a
Ref.: Że Adaś jest świnia a Antek jest głupi 
            E                     a
      Że stróż pan Marciniak jak bela się upił 
       d             a
      I że Małgośka ma zakutą pałę 
       E                             a
      Nikt o tym nie wiedział że to ja pisałem 

W szkole to było jakoś nie tęgo 
Daty i wzory do głowy pchali 
A jak człek zrobił coś ciekawego 
Zaraz w dzienniczku dramat pisali 

Szanowny panie syn pana Tadek 
Petardy puszcza po korytarzach 
Proszę go przestrzec że na wypadek 
Siebie i innych chłopców naraża 

Pod tym się zawsze podpisał ojciec 
A ja pisałem dalej na płocie 

Ref.: Że w nosie mam sinus i ciecze i gazy 
      Że plus albo minus to brzydkie wyrazy 
      I że lizus Wojtek to skrajny idiota 
      Nikt o tym nie wiedział czyja to robota 

Aż potem nie wiem jak to się stało 
Niebieskie oczy po prostu checa 
I ona także gdy była mała 
Kładła kasztany matce do pieca 

Wieczorem poznał mnie z nią koleżka 
Dziewczęca buzia o ślicznych rysach 
Dobrze wiedziałem gdzie ona mieszka 
Lecz się wstydziłem nawet napisać 

Więc moje wszystkie myśli nieśmiałe 
W nocy na płocie znów wypisałem 

Ref.: Że jesteś jak powiew wiosny na ulicę 
      Gdy wiatr ci wygładza na biodrach spódnicę 
      I cała jesteś piękna w tym słonecznym złocie 
      A ona wiedziała kto pisał na płocie