Zapowiada się ciepła noc, księżyc znowu omotał nas       C a d G
Słowa mają niezwykłą moc, rozpinają guziki z gwiazd
I tak blisko, tak blisko, tak blisko, że marzeniom się śpieszyć zaczyna
Jeśli sięgać to tylko po wszystko, lecz wszystkiego się nie da zatrzymać
Czy nam trzeba aż tylu banałów – nieba, złota, cudzego kochania...?
Lukrowanych powierzchni, romansów i aniołków wieszanych na ścianach...?!
Ekran jeszcze pulsuje w nas, na dnie serca brylanty lśnią
Tak daleko, daleko, daleko, że marzeniom dosięgnąć nie sposób
Gdzieś za chmurą, za górą, zza rzeką, tam gdzie się kryje nasz ciągły niedosyt
Czy nam trzeba  aż tylu banałów – nieba, złota, cudzego kochania...?
Lukrowanych powierzchni, romansów i aniołków wieszanych na ścianach...?!