Gdy pewnej nocy nadszedł sztorm
I morskie fale wzdymał
Tytoniem splunął sternik John
I rzekł do majtka Jina

Północno- wshodni wieje Jin
Nic go nie wstrzyma w biegu
Dopomóż Boże wszystkim tym
Co dzisiaj są na brzegu

Tych nieostrożnych ludzi szmat
Trzęsie w tej chwili właśnie
I w łóżkach leżą, drżą że dach 
Na łeb im zaraz trzaśnie

Biedacy jakże wszystkim nam 
Zazdroszczą niesłychanie
Jakże by chcieli zamiast tam
Być tu na oceanie

Taki na przykład co spraw moc
Ma w mieście poza domem
I wraca w tą burzliwą noc
By swą przywitać żonę

Gdy na pokładzie ja i Ty
Spokojnie sobie leżysz
Na niego belki, cegły, tynk
Lecą gdy miastem bierzy

Każdy z nas słyszał przecież to
Że człowiek w mieście ginie
Wypadki są pożąry są
Złoczyńcy są w Londynie

I wszyscy narażeni tam
Bogacze z nędzarzami
Dziękować Bogu, tylko nam
Żeśmy są żeglarzami