Nim kurz przysypie marną pamięć,
Pochłonie nas historii mrok.
Powinno zostać powiedziane,
Był taki rok, osiemdziesiąty drugi rok...

1. Wiele polskich kwiatów, rozkwitało już,
Pod Casino maków, pąków białych róż.
Kwiatów, co czerwieńsze były niźli krew.
W wierszu i w piosence, i w okopów mgle.
Ale takie kwiaty, jakie kwitną tu,
Na warszawskim placu - to prawdziwy cud,
Szpicle i armaty stoją przeciw nim,
Pałki, automaty, tresowane psy.

Ref: Nielegalne kwiaty, zakazany krzyż,
Co dnia wyrastają z betonowych płyt.
Ludzie je składają, wierni sercom swym,
Co w nadziei trwają przeciw mocom złym.

2. To najdroższe kwiaty, jakie widział świat,
Można za nie płacić w celi parę lat.
Można stracić zęby za goździki trzy,
Liczyć krwawe pręgi, długo łykać łzy.
Tych najdroższych kwiatów codzień świeży stos,
Niosą warszawiacy, kiedy mija noc.
Ciemna noc dla tamtych, dla nas jasny dzień.
Z nami słońce prawdy, z nimi zdrady cień.

Ref: Nielegalne kwiaty.....
Niepodległe kwiaty, niezniszczalny krzyż,
Huczą gabinety i imperium drży,
Śmieje się z generałów, 
Nie lęka się wojska.
Nielegalny naród, 
zakazana Polska.