Uciekaj moje serce
                                          ( Seweryn Krajewski) 

Gdzieś w hotelowym korytarzu kròtka chwila      a E a
Splecione ręce i na plaży oczu blysk                     G C 
Wysłany w biegu kròtki list                                     A7
Stokrotka śniegu,  kròtka myśl                                 d
To wciąż za mało moje serce, żeby żyć                 G C   


     Uciekaj skoro świt                                                d
     Bo potem będzie wstyd                                       a
     I nie wybaczy nikt                                               d 
     Chłodu ust twych                                               E a

Deszczowe wtorki, ktòre przyjdą po niedzielach
Kropelka żalu, ktorej winien jestes ty
Nieprawda, że tak miało być
Że warto w byle pustkę iść
To wciąż za mało, moje serce, żeby żyć

   Uciekaj skoro świt ..

Odloty nagł i  wstydliwe, niezabawne
Nic nie wiedzący, a zdradzony pies czy miś
Żałośnie chuda kwiatòw kiść
I nowa zluda, nowa nić
To wciąż za mało moje serce, żeby żyć  

 
     Uciekaj skoro świt