(na melodię "Domu Wschodzącego Słońca)

Przy blasku księzyca siedziała dziewica      a C D F
Siedziała na trawie w koszuli                      a C E
A obok paź młody przecudnej urody          a C D F
Namiętnie do piersi się tuli.                         a E a

I szepce jej czule: "ach, zdejmij koszulę,
I tak Cię tej nocy zdobędę!"
Choć z żalem, choć z bólem, rozerwał koszulę
Namiętnie całując jej ciało.

Już słońce na niebie, paź ***** i *****
I mówi, że ciągle mu mało!
Paź zmienia figury, raz w dół, raz do góry
Namiętnie całując jej ciało.

Już słońce zachodzi, za lasem, za borem
Zgasiło ostatnią pożogę
Paź zgrzany, zdyszany, przegrzany, zziajany
Wyszeptał: "już, miła, nie mogę!".

Dziewczyna powstała, na pazia spojrzała
Na zimny cień trupa - kochanka
I weszła na wzgórek, zerwała ogórek
Bawiła się sama do ranka.

Z tej oto powieści o znanej Wam treści
Morał taki wynika:
NIE MAJĄC WARUNKÓW DO TAKICH STOSUNKÓW
DZIEWIC KRZEPKICH UNIKAJ!

I dla Was, dziewczęta, niech każda pamięta
Mowa Adasia czy Stasia:
Dziewczyna cnotliwa hoduje warzywa
Bo może zabraknąć jej pazia...

(w zwtotce gdzie jest "paź ***** i *****" śpiewamy "paź mhmm i mhmm" , mormorando, chyba że ktoś nie jest harcerzem :))