Był sobie raz pajączek, co żywot wiódł radosny,                         e
Rozpinał co dzień sieć swą od sosny aż do sosny.                     De
Kres szczęściu przyniósł wietrzyk, co czasem sobie dmucha,
Bo za jego bowiem sprawą do tej sieci wpadła mucha.

I tutaj nasz pajączek postąpił wbrew naturze – 
Miast schrupać ją na obiad to on w muszce się zadurzył.
Co dalej było myślcie, tak każdy jak potrafi, 
Ja o tym wam nie powiem, bo nie lubię pornografii.

Wystąpił ród pajęczy ratując konwenanse, 
Zabronił pajączkowi popełniać mezalianse.
Przewidzieć skutków czynu pajączek już nie zdążył, 
Bo z prawej konwenanse, a z lewej mucha w ciąży!

Oj, przykład to poważny i prosto z życia wzięty,
Bo nie tylko nasz pajączek musi płacić alimenty.
Historia pajęczaka niech czasem panów przejmie,
Ruszajcie trochę głową nim dziewczyna suknię zdejmie!