Zapomniał, że w tych starych łachach czwarty rok,    e a
Że z dziewczyną można iść przy księżycu w mrok.      D G H7
Pozostał mu karabin, ból i kilka zdjęć,
Licho z blachy lecz orzełek i ta pieśń.

Dookoła noc, a on wśród brzóz po cichu gdzieś,
Z karabinem swoim znów na akcję szedł.
I mimo to, że śmierci miał powiedzieć "cześć!",
Śpiewał cicho dla otuchy refren ten..

Nie było szans. Niemców kompanie były dwie,
Lecz dla niego bez wystrzału umrzeć to był grzech.
Gdy strzelał, wciąż w dłoni orzełka swego grzał.
Jeszcze śpiewał, gdy w oddali błysnął strzał.

Nie myślał, że śmierć słodka szybko przyjdzie tak.
Nie dokończył swojej pieśi dzielny zołnierz nasz..
I tam, gdzie padł, w starej brzeziniegłogu krzak,
Razem z wiatrem wszystkim ludziom śpiewa tak..