Zamknij mnie w swych źrenic ciemnej toni,
Pozwól w nich utonąć chociaż raz.
Zobacz jak przez palce naszych dłoni,
Zobacz jak przecieka szybko czas.

        To nic, że wciąż wspomnień rozpala mnie żar,
        W twoich oczach jeziora są dwa,
        W nich odnajdę zbawienie,
                    zbawienie i chłód.
        To nic, to nic
        Że noc każda nie zsyła mi snów,
        Na twych dłoniach poduszki dwie,
        Wtulę w nie swą tęsknotę,
                    tęsknotę i głód.

Zamknij mnie w swych źrenic ciemnej toni,
Pozwól w nich utonąć chociaż raz.
Czas to czas – i tak go nie dogonisz,
Lampę dnia pod powiekami zgaś.

        To nic, że wciąż wspomnień rozpala mnie żar...