Gdy wrócę do Irlandii swej w tej najpiękniejszy dzień 
Usłyszę od dziewczyny mej że ciągle kocha mnie 
I pójdę z nią przez morza łąk gdzie wiernie czekał nas
Miłości dom  i stary kąt bo czas już czas

Nad nami tęczy bożej łuk rozwinie sie jak dach 
W błękicie tu wśród kwiatów bzu położę Cię na wznak 
I bedzie nam pod tęczą tam jak zawsze miało być
Będziemy tak przez tysiąc lat z jednego źródła pić

I czego jeszcze moge chcieć gdy przy mnie naga śpisz
A ja Twe sny wciąz kocham i snię tak jak ty śnisz
Nie trzeba mi bogatych dni bo najpiękniejszy sen
Bo nie chce nic jak tylko żyć w ramionach trzymać Cię