Nie pamiętasz, bo nie możesz
gdy był ojciec małym chłopcem,
a twój dziadek z karabinem szedł na bój.
Wśród wystrzałów huków bomb,
bronił on ojczyznę swą 
byś mógł teraz wybudować na niej dom,
piękny dom.

Patrzysz w niebo, widzisz błękit 
i lecący sznur łabędzi
i tę drogę gdzie do szkoły będziesz szedł.
Ale wtedy, właśnie wtedy
zamiast białych sznur łabędzi
czarne skrzydła samolotów i huk bomb,
i huk bomb.

My nie chcemy więcej wojny
chcemy życiem żyć spokojnym
jak szeroki i daleki jest ten świat.
Chcemy pokój szerzyć wszędzie,
wojna niech legendą będzie
i niech miłość zapanuje wokół nas,
wokół nas.