a                   H7
Ciało me, wklęte w korowód istnienia,
      a                H7         e
Wzruszone słońcem od stóp aż do głów,
     a                  H7
Zna ruchy dziwne i znieruchomienia,
  a                       H7        e
Które zeń w śpiewie przechodzą do słów.

Zna pląsy gwiezdne, wszechświatów taneczność
I wir i turkot rozszalałych jazd -
Pieśnią jest życie i pieśnią jest wieczność
W takt mego serca i nie moich gwiazd!

      D                 C
Gdy wieczór na noc do snu się układa,
        D                 e
Zmierzchami tłumiąc purpurowy żal,
      D                C
Bóg, niby z nieba strącona kaskada,
    D                     e
W pierś mą uderza i rozdzwania w dal ...

I drgają w piersi rozdzwonione losy,
Bije do głowy rozśpiewana krew,
I pieśnią całe ogarniam niebiosy,
I ziemię całą widzę poprzez śpiew!

Ciało me, wklęte w korowód istnienia,
Wzruszone słońcem od stóp aż do głów,
Zna ruchy dziwne i znieruchomienia,
Które zeń w śpiewie przechodzą do słów.