Kiedy morze burzy swój spokojny sen
Białą grzywą wdziera się na ląd
My jak drzewa sennie pochylamy się 
Wokół morza zacieśniamy krąg

Niespokojne nasze myśli
Szarpie wiatr, unosi prąd
Pośród ryku wichrów, szalejących burz
Słychać pieśń o pracy rąk

W lampie sennie skwierczy wielorybi tłuszcz
Biały dym unosi wiatr
Niespokojny przypływ szarpie smukłą łódź
Już na łowy ruszać czas!

W rozhukanej morskiej toni
Czai cielsko cenny łup
Kiedy morzem pomknie zwinnej włóczni cień
Biały narwal straci róg

Wielki duchu oceanów 
Nasze łodzie wiecznie chroń
Myśliwemu kieruj w sieci cenny łup
Celnie prowadź jego dłoń

Groźną bielą gór lodowych 
Nie zwodź naszych morskich dróg
Przed narwala strzeż ogonem
Chroń od morza groźnych kłów