Księżyc wróg koniokradów
Chyli gębę zza chmur.
Wicher strąca gwiazdy z nieba,
Zebrałem cały sznór.
Jutro nim wstanie ranek,
Wyjdę znowu na świat,
Lecz nim jeszcze wolnym będę,
Pętlę zaciśnie kat.
        Tłum się wynudził,tłum się zabawi,
        Wszak dawno cyrku nie było w tej dziurze,
        A na dodatek wielebny pastor
        Przeżegnał mnie swym czarnym krzyżem.
Pytasz mnie,ile złego
Zrobilem w życiu swym.
Lepiej zapytaj ,ile dobrego
Dziewczętom znad saloonu.
Zostaw ojcze mą duszę,
Wszak jeszcze w ciele mym tkwi.
Sępy obsiadły juz szubienicę,
Zapiszę wszystko im.
        Tłum się wynudził,tłum się zabawi,
        Już w kolo widać roześmiane pyski,
        A mnie za tyle poświęcenia
        Nikt nie postawi nawet szklaneczki whyski...
Księżyc wróg koniokradów
Chyli gębę zza chmur.
Wicher strąca gwiazdy z nieba,
Zrobili mi z nich sznur...