Opadły mgły i miasto ze snu się budzi, 
Górą czmycha już noc, 
Ktoś tam cicho czeka, by ktoś powrócił; 
Do gwiazd jest bliżej niż krok! 
Pies się włóczy popod murami - bezdomny; 
Niesie się tęsknota czyjaś na świata cztery strony 

A ziemia toczy, toczy swój garb uroczy; 
Toczy, toczy się los! 

Ty co płaczesz, ażeby śmiać mógł się ktoś 
? Już dość! Już dość! Już dość! 
Odpędź czarne myśli! 
Dość już twoich łez! 
Niech to wszystko przepadnie we mgle! 
Bo nowy dzień wstaje, 
Bo nowy dzień wstaje, 
Nowy dzień! 

Z dusznego snu już miasto się wynurza, 
Słońce wschodzi gdzieś tam, 
Tramwaj na przystanku zakwitł jak róża; 
Uchodzą cienie do bram! 
Ciągną swoje wózki - dwukółki mleczarze; 
Nad dachami snują się sny podlotków pełne marzeń! 
A ziemia toczy, toczy swój garb uroczy; 
Toczy, toczy się los! 

Ty co płaczesz, ażeby śmiać mógł się ktoś 
- Już dość! Już dość! Już dość! 
Odpędź czarne myśli! 
Porzuć błędny wzrok! 
Niech to wszystko zabierze już noc! 
Bo nowy dzień wstaje, 
Bo nowy dzień wstaje, 
Nowy dzień!