Trzeba mi wielkiej wody, 
tej dobrej i tej złej, 
na wszystkie moje pogody, 
niepogody duszy mej, 
trzeba mi wielkiej drogi 
wśród wiecznie młodych bzów, 
na wszystkie moje złe bogi 
niebogi z moich snów. 

Oceanów mrukliwych 
i strumieni życzliwych, 
piachów siebie niepewnych 
i opowieści rzewnych, 
drogi biało-srebrzystej, 
dróżki nieuroczystej, 
czarnych głębin niepewnych 
i ptasich rozmów śpiewnych. 

I tylko taką mnie ścieżką poprowadź, 
gdzie śmieją się śmiechy w ciemności 
i gdzie muzyka gra, muzyka gra, 
nie daj mi, Boże, broń Boże skosztować 
tak zwanej życiowej mądrości, 
dopóki życie trwa, póki życie trwa. 

Trzeba mi wielkiej wody, 
tej dobrej i tej złej, 
na wszystkie moje pogody, 
niepogody duszy mej - 
trzeba mi wielkiej psoty, 
trzeba mi psoty, hej! 
na wszystkie moje tęsknoty, 
ochoty duszy mej, 
wielkich wypraw pod Kraków, 
nocnych rozmów rodaków, 
wysokonogich lasów 
i bardzo dużo czasu. 

I tylko taką mnie ścieżką poprowadź, 
gdzie śmieją się śmiechy w ciemności 
i gdzie muzyka gra, muzyka gra, 
nie daj mi, Boże, broń Boże skosztować 
tak zwanej życiowej mądrości, 
dopóki życie trwa, póki życie trwa. 

I tylko taką mnie ścieżką poprowad