Iść, ciągle iść w stronę słońca                                                  C  G
W stronę słońca, aż po horyzontu kres                                   a  F  C
Iść, ciągle iść, tak bez końca                                                    C  G
Witać jeden przebudzony właśnie dzień                                  a  F  C
Wciąż witać go, jak nadziei dobry znak                                   E  a  F  C
Z ufnością tą, z jaką pierwszą jasność odśpiewuje ptak         E  a  F  D7 G

Iść, ciągle być w tej podróży
Którą ludzie prozaicznie życiem zwą
Iść, zawsze iść jak najdłużej
Za plecami mieć nadciągającą noc
Z najprostszych słów swój poranny składać wiersz
W kolorach dwóch raz zobaczyć to, co niewidzialne jest

Iść, ciągle iść, trafiać celnie
W zawianej piaskiem prawdy ślad
Być sobą, być niepodzielnie
Oczami dziecka mierzyć świat

Iść, ciągle iść w stronę słońca                 x3
W stronę słońca, aż po horyzontu kres