Oby zawsze stał Waszeci                                            C  G
Dniem i nocą, w każdej dobie.                                     C
Morał, co wędrowcom świeci:                                      F
Czyń drugiemu, co chcesz sobie.                                C  G  F  G  C

Byś nie macał po próżnicy
Nieświadomy swojej drogi
Lecz jak święci podróżnicy
Zawsze śmiało stawiał nogi.

Niechaj sama ci rozłoży
Praw natura swoje dary,
A ty dary śmiało spożyj
W uważaniu strzegąc miary.

A gdy włożysz należycie
Obowiązków na się brzemię
Pomnij tedy całe życie,
Że zły wół, co orząc drzemie.

Ruszaj tedy śmiało przodem,
Siłą wszelkie zwalcz przeszkody,
Świeć przykładem przed narodem.
Ruszaj przodem, bracie młody!

Gdy się spuścisz aż do końca
Na opieki swojej łaski,
Nie martw się zachodem słońca,
Lecz się ciesz na wschodu blaski.

I wyjąwszy przodem z wolna,
Acz z ostrożna z życia morał,
Owładnie cię myśl swobodna,
Że nikt nie miał, co nie orał.