Użyjmy dziś żywota, wszak żyjem tylko raz;                           D  A  D
Niechaj ta czara złota nie próżno wabi nas.                            E  A
Hejże do niej wesoło, niechaj obiega w koło.                          D  E7  A

Po co tu obcej mowy, wszak polski pijem miód;
Lepszy śpiew narodowy od greckich, rzymskich ód;
W ksiąg greckich, rzymskich steki nie wlazłeś, żebyś gnił:
Lecz bawił się jak Greki, a jak Rzymianin bił.

Ot, tam siedzą prawnicy i przed nich puchar staw.
Dziś trzeba nam prawicy, a jutro trzeba praw.
Kto metal kwasi, pali, kwasi metal i czas,
My ze złotych metali Bacha ciągnijmy kwas.

Wymowa wznieść nie zdoła dziś na wielkości szczyt,
Gdzie przyjaźń, miłość woła, tam, bracia, cyt, tam cyt.
Ten się więc wśród mędrców liczy, zna chemią i ma gust.
Kto pierwiastek słodyczy z lubej wyciągnął ust.

Mierzący świata drogi, gwiazdy i nieba strop
Archimed był ubogi, nie miał gdzie oprzeć stóp.
Dziś gdy chce ruszać światy jego Newtońska mość,
Niechaj policzy braty i niechaj powie: dość.

Cyrkle, wagi i miary do martwych zostaw brył.
Mierz siłę na zamiary, nie zamiar według sił.
Bo gdzie się serca palą, cyrklem uniesień duch.
Dobro powszechne skałą, jedność większa od dwóch.