A jeżeli wiosną przejdę nad głębinę        D A
A bodaj się wszyscy uśmieli, pewnie gdzieś popłynę   e H7 e
Między wierzby krzywe, co się słońcem mienią
Albo wyspy wikliny szumiące zielenią.

Zaraz się zachwycę, zaraz się zasłucham
W jakieś bajdy zaplątane w barokowych słuchach
Swoje dzieje spiszę na piaszczystym trakcie,
Wyślę pocztą gołębią cztery mile za piec.

        I nic więcej, bo przecież nad taką równiną      D Fis
        No jak tu nie lecieć, no jak tu nie płynąć         h E A
        Od końca do końca, na teraz na teraz i zawsze
        No jak tu nie słuchać, no jak tu nie patrzeć.

A gdy stąd odejdę zasmuconym sadem
Będę długo spać jesienią w kącie pod obrazem
A gdy się obudzę, choćby mróz był wielki
Wrócę przecież jak inni drugim brzegiem rzeki.

        I nic więcej... / x 2