Popękana na nim zbroja               a G
I zadano wiele ran                       a G
Ledwie miecza pół                        a
W mdlącej trzyma dłoni                G e
Kurz kolory skrył                          a G
A z proporca tylko strzęp             e a
Swym łopotem krzyczy, że           a G
Nie złoży broni                             G a 

Wkoło wrogi tłum 
Zwartym pręgiem szedł 
i szyderstwem ciskał
W dumę tego trwania
Tarcza pękła już 
U stóp leży w prochu hełm
Tylko oczu blask
Od ciosu go osłonił

A iść przecież miał w zupełnie inną sronę      a G e
I marzenia drogą gładzić zamiast gniew         a G e
Taki dziwny świat ciągle wkoło tylko zew     a G e a
A my wciąż w pół drogi tej nie określonej      a G e
 
Zobaczyłem raz wyraźnie 
jak ucieka moje dno
A ja razem z nim 
Zapadam się w otchłanie
Kłamstwa zew i trud
Strachem jest wolności głód 
Ludzie prawi pozostają 
Mi nieznani