Nasze drogi się nie kończą,                           e
wierni pulsującym słońcom                             D
po najdalszy świt.                                    C czm e
Wędrujemy, omijamy                                    e
świat bez okien, świat zastany                        D
jednakowych dni.                                      C czm e

   To najdalsze rośnie blisko, jak przydrożny kwiat.    G D
   To najwyższe lata nisko, jak przed burzą ptak.     C H7
   To najprostsze bywa trudne kiedy serce śpi.        G D   
   Gdy napotkasz wyschłą studnię - dalej idź.         C H7
   Końca twoich dróg prawdziwych nie zamyka cel.    G D
   Cygan kiedy jest szczęśliwy nie wie czego chce.    C H7
   To najdalsze rośnie blisko, schyl się zerwij je.     G D
   To najwyższe lata nisko - obok drogi twej.         C H7 e

Drzew przydrożnych rytmem cieni
odmienieni, naznaczeni
odchodzimy gdzieś.
Gdy się w sercach budzą cisze
nasze smutki wiatr kołysze -
tak się rodzi pieśń.