Słuchać w pełnym słońcu, jak pulsuje ziemia          C G d a 
Uspokoić swoje serce, niczego już nie zmieniać 
I uwierzyć w siebie, porzucając sny 
To twój bunt przemija, a nie ty. 

Nie wiesz, nie wiesz nie rozumiesz nic x2 

Widzieć parę bobrów przytulonych nad potokiem 
Nie zabijać ich więcej, cieszyć się widokiem 
Nie wyjadać ich wnętrzności, nie chodzić w ich skórach 
Stępić w sobie instynkt łowcy, wtopić w naturę. 

Wybrać to, co dobre z mądrych starych ksiąg 
Uszanować swoją godność doceniając ją, 
A gdy wreszcie uda się własne zło pokonać, 
Żeby zawsze mieć przy sobie czyjeś ramiona. 

Wyczuć taką chwilę, w której kocha się życie 
I móc w niej być stale na wieczność, w zachwycie 
W pełnym słońcu dumnie, na własnych nogach, 
Może wtedy będzie można ujrzeć uśmiech Boga. 

Przejść wielką rzekę, bez bólu i wyrzeczeń x4          C G F G 
Przejść wielką rzekę...