Słońca dysk zaginął gdzieś w konarach
Na polanę spłynął szary mrok
Smętnie zadzwoniła gdzieś gitara
W ciemnej ciszy czyjś zamiera krok.

Przy ognisku wędrowców gromada
W blasku iskier zamarł cieni krąg
Wysłuchując starych opowiadań
Zasłyszanych, gdzieś daleko stąd.

Pięciolinią wyznaczonym szlakiem
Błądzi zapomniany niemy cień
O swych troskach smętnie zadumany
Żegna świątek odchodzący dzień.

Znika w dali kalejdoskop twarzy
Zgasłych ognisk dym już sięga chmur
Pomyśl ile niespełnionych marzeń
Łączy z sobą pożegnanie gór.

Już nie zginą góry z moich wspomnień
Oczy ikon nieprzebyty szlak
Szumu jodeł nie da się zapomnieć
Będziesz do nich wracał w swoich snach.