Przed nami górskie bezdroża
I świerków na grani szum
Za nami ludzkie skłębione morza
I miasta skłócony tłum


W dal wertepami
Idziemy w świat
Słońce przed nami
I drzewa przed nami i wiatr

Tam w lesie ognisko płonie
W płomieniach już trzaska chrust
Gdy nad ogniskiem ogrzejesz dłonie
Nic więcej nie trzeba już.

Blask pieści włosy dziewczyny
Czarniejsze niż nocy mrok
Nad ogniem iskry leniwie płyną
Z gwiazdami myli je wzrok.

Tam w dole światła migocą
Jak roje upadłych gwiazd
Jak dobrze w górach wędrować nocą
I wdychać znad grani wiatr.

Na wschodzie już gwiazdy bledną
Zew dali już wzywa nas
Więc dalej przebyć tę drogę jedną
Tę drogę do granic dnia.