Przez zamiecie i burze przejdę w szarym mundurze
Tylko stopień się zmieni i sznur
Na rękawie zagości kilka noeych sprawności
A w podeszwach przybędzie nam dziur

Czas podkładkę podłoży,
Złote liście pomnoży
Tylko krzyż pozostanie ten sam
Zżółkną w naszej kronice śnieżnobiałe stronnice
Fotografie wytarga ktoś z ram

Bluza w słońcu spłowieje
Popiół z ognisk rozwieje
Wtórujący w piosence nam wiatr
Plam na mapie zabraknie, barwa chusty wyblaknie
Wśród wędrówek od morza do tatr

Za lat 5 albo 10
I za 30-lecie
Za ćwierć wieku, a może za pół
Posiekane przez deszcze ciągle trwać będzie jeszcze
Nasz proporzec odwieczny nasz druh