Przy małej wiejskiej kapliczce, stojącej wedle drogi	d C d	lub	a G a
Ukląkł rzępoląc na skrzypkach wędrowny grajek ubogi.
Od czasu do czasu grający bezzębne otwierał wargi,
To przekomarzał się z Bogiem, to znowu korzył bez skargi.

Hej Panie Boże coś wielkim	g	d
Gazdą nad gazdami,	d	a
Po coś mi dał taką skrzypkę,	C	G
Co jeno tumani i mami.	d C d	a G a

Spraw to, ażebym na zawsze umiał dziękować ci Panie,
Że sobie rzępolę jak mogę, że daję ci na co mnie stanie,
A jeszcze bardziej chroń mnie i od najmniejszej zawiści,
Że są na świecie grajkowie pełni szumniejszych myśli.

Hej Panie Boże coś wielkim…

I niechaj pomnę w mym życiu, czy bliskim, czy też dalekim,
Żem człowiek jest przede wszystkim i niczym więcej jak człekiem.
Spraw w końcu, by przy tej kapliczce, obok tej wiejskiej drogi
Klękał i grywał na skrzypkach wędrowny grajek ubogi.

Hej Panie Boże coś wielkim…