Gdy uczniów swych

1.Gdy uczniów swych posyłał Pan      e C
  by nieśli wieść radosną            D e
  żegnając ich dał swoją moc         e C
  i mówił im tak z radością:         D e    C D G

    R:Nie warto na drogę tę          G D
      Sandałów i płaszcza zabierać   C D     C D G
      Nie trzeba nam srebra brać
      O dach nad głową zabiegać

2.Nowinę tę głosili więc
  po czterech stronach świata
  bogaci tak nie mając nic
  bo miłość jest tak bogata.

3.Gdy ukończyli żniwo swe 
  w ostatnią podróż ruszali
  patrzyli w niebo na Ojca dom
  i tak z radością wołali.