Musimy siać, choć grunta nasze marne,	C G F C G
Choć nam do siewu pługów brak i bron.
Musimy siać, choć wiatr porywa ziarna,
Choć w ślad za siewcą kroczą stada wron.
Nie wolno nam ni sił, ni dnia marnować,
Musimy siać, musimy tworzyć cud.
Nie wolno nam po spichrzach ziarna chować,
Na świecie głód, na świecie ciągle głód.
A nas tak mało, tych, co mogą pomóc
Ze swych zapasów szczyptę braciom dać.
I niech nie przy nas wzejdzie ruń zielona,
My róbmy swoje, my musimy siać.